Zelfde doel, andere weg

In mijn vorige artikel stelde ik de vraag of leiders werkelijk bereid zijn in de spiegel te kijken die Gen Z hen voorhoudt. De vraag daarna is minstens zo belangrijk: oké, we zien het. Maar wat doen we nu?

Dit stuk gaat daarover. Niet over generaties als labels, maar over wat er gebeurt als je ze samenbrengt. Want in de praktijk zit de frictie zelden op het doel, maar bijna altijd op de weg ernaartoe.

Sommige mensen floreren op stabiliteit, op ritme, op voorspelbaarheid. En eerlijk: dat is ook logisch. Patronen zitten diep. In ons hoofd, in ons systeem, in hoe we ooit geleerd hebben dat "goed werk" eruitziet. Maar we leven in een tijd waarin de wereld sneller beweegt dan veel van die patronen aankunnen: macro-economische druk, geopolitieke onrust, technologie die elke sector raakt. Organisaties worden vaker gedwongen om snel te reageren, soms een gedurfde koerswijziging te maken en onderweg opnieuw te definiëren wat "succes" eigenlijk is.

Verandering vraagt iets ongemakkelijks: dat je durft los te laten wat je zeker wist. Dat je out of the box durft te denken, zonder meteen alle stigma's en aannames mee te nemen. En misschien ligt daar juist de brug tussen generaties: niet in het overtuigen van elkaar, maar in het uitnodigen van elkaar. Durf je los te laten hoe je het altijd deed?

Wat dat van ons vraagt is simpel, maar niet makkelijk: durf soms je mening even te parkeren, wees nieuwsgierig in plaats van stellig, stel scherpe vragen over de inhoud zonder het op de persoon te spelen en gun jezelf de mogelijkheid dat de ander iets ziet wat jij (nog) niet ziet. Als we alleen blijven vasthouden aan "zo hoort het", komen we niet verder. Niet omdat principes slecht zijn, maar omdat starheid vooruitgang blokkeert.

Duurzaam succes is geen quick fix

Mijn werk draait niet om snelle oplossingen. Ik zoek niet iemand die vandaag het probleem oplost. Ik zoek iemand die het bedrijf morgen beter maakt. De juiste persoon op de juiste plek, voor de lange termijn. Iemand die bouwt, mensen laat groeien en zelf blijft bewegen.

En daar zie ik het vaak misgaan: organisaties zoeken verandering, maar kiezen onbewust voor zekerheid. De leiders waarin ik geloof, zijn leiders die niet alleen een trackrecord hebben, maar ook een innerlijke beweeglijkheid: ze kunnen richting geven, zonder te verstarren. Ze kunnen besluiten nemen, zonder de menselijke kant te verliezen. En ze kunnen een organisatie door verandering leiden, zonder dat het een permanente brandweerstand wordt.

De stille uitstroom

Kennis verdwijnt niet bij vertrek. Het verdwijnt veel eerder. Op het moment dat iemand zich minder gehoord voelt, minder betrokken. Wat je dan verliest, is niet het cv, maar alles wat niet op papier staat.

Het gevoel voor de klant. De nuance. De ervaring die een organisatie echt waardevol maakt. Als je dat niet actief organiseert, loopt het eruit. Stilletjes.

Leren loopt twee kanten op, maar alleen als je het echt organiseert

Het mooie is: generaties hebben elkaar juist nodig. Niet omdat het "gezellig" is, maar omdat het werkt. Alleen: dat ontstaat niet vanzelf. En het ontstaat zeker niet door één lunchsessie met het label "mentoring".

Wat wel werkt, zie ik bij organisaties die het concreet maken.

• Tweerichtingsleren: niet alleen 'senior leert junior', maar ook andersom, over tempo, technologie, nieuwe klantverwachtingen en andere manieren van samenwerken.
• Gemengde teams op echte vraagstukken: niet als symboliek, maar omdat complexiteit vraagt om verschillende perspectieven. 
• Psychologische veiligheid: mensen moeten een andere route durven voorstellen zonder dat het meteen als kritiek voelt.

En ja: dat vraagt leiderschap. Niet het leiderschap van "ik heb gelijk", maar van "ik ben bereid om het samen te onderzoeken."

Van spiegel naar beweging

Gen Z houdt ons een spiegel voor. De vraag is niet of we dat zien. De vraag is: durven we te bewegen? Durven we los te laten dat er één juiste route is? Durven we leiders te kiezen die vooruitkijken in plaats van vasthouden? Want daar zit de echte winst: niet in het oplossen van generaties, maar in het benutten ervan.

Hoe wij werken

Ik geloof niet in snelle oplossingen. Omdat ze zelden blijven staan. Waar het mij om gaat, is het vinden van iemand die niet alleen vandaag past, maar morgen het verschil maakt. Iemand die een organisatie vooruit helpt, mensen laat groeien en zelf in beweging blijft.

Want eerlijk: organisaties zeggen vaak dat ze verandering willen, maar kiezen onbewust voor wat vertrouwd voelt. Precies daar zit mijn rol. En daar zit ook de kracht van hoe wij werken.

Ik werk nooit vanuit een standaardproces dat zo snel mogelijk tot een naam moet leiden. Ik wil eerst scherp krijgen wat er echt nodig is. Wat er speelt onder de oppervlakte. Wat misschien nog niet hardop is uitgesproken. En dat doe ik niet alleen. Samen met een sterk team combineren we intuïtie en ervaring met data en assessments. Niet om alles dicht te timmeren, maar om scherper te zien: kan deze persoon daadwerkelijk iets in beweging zetten?

Want uiteindelijk gaat het niet om een goede match op papier. Het gaat om impact in de praktijk. En dat proces verloopt zelden strak en lineair. Er zijn momenten van snelheid en momenten waarop de juiste keuze om meer tijd vraagt. Juist in die momenten ontstaat het verschil. In de openheid, in het eerlijke gesprek, in het vertrouwen dat we samen bouwen. Niet door het makkelijk te maken, maar door het goed te doen.

Wat mijn werk voor mij echt bijzonder maakt, zie ik vaak pas jaren later. Ik werk inmiddels lang genoeg om te zien wat er gebeurt na een plaatsing. Mensen die ik tien jaar geleden heb geplaatst, zijn er nog steeds. Ze vervullen die functies nog steeds, zijn daarbinnen doorgegroeid, en hebben zichtbaar stappen gezet die ik bij de plaatsing al in hen zag. En elke keer als ik dat zie, ben ik oprecht trots. Omdat het bevestigt waar ik in geloof: het gaat niet om de snelle match. Het gaat om de juiste match. Eén die blijft staan, ook als de context verandert.

Voor mij stopt het werk niet bij een handtekening onder een contract. Eerlijk gezegd begint het daar pas. Dan begint de echte reis: de momenten waarop iemand het verschil moet gaan maken. Voor een organisatie, maar ook voor zichzelf. En precies daarom neem ik mijn rol zo serieus. Omdat de keuzes die we vandaag maken, echt een verandering teweegbrengen in de toekomst.

Neem contact op

Staat u voor een leiderschaps- of opvolgingsvraagstuk binnen uw partnership of practice? Of wilt u verkennen hoe executive search kan bijdragen aan een toekomstbestendige organisatie? Neem contact op met Rosanne Ferrari, Partner Business & Professional Service